Chabad Utrecht

Poerim feest in Utrecht



Donderdag 1 Maart
Megila 16 uur
Feest vanaf 17 uur

live Muziek
Clown
Pita Shwarma

Kom Israelisch Verkleed (niet verplicht)Kom Israelisch Verkleed(niet verplicht)

Verlengde Hoogravenseweg 225 Utrecht

entree 15 euro pp
kinderen 50%korting

aanmelden kan t/m 25 febr
06-28 47 86 57
na 25 febr 10 euro extra pp

meer korting kan
mits overleg vóór 25 febr
sponsors zijn welkom

Verlengde Hoogravenseweg 225 Utrecht

Click here for your required reservation

Hotels

Kosjer

Ontdek hier kosjer geproduceerde producten van de Mehadrin Kosjer Lijst.

Parashat Beshalach

Het is eindelijk zover. De vrijheid van het Joodse volk is een feit. Am Yisrael heeft Egypte verlaten en is onderweg naar de berg Sinaï om de Tora in ontvangst te nemen.

“En het gebeurde toen Farao het Joodse volk wegstuurde…” (shemot 13-17)

Zo begint het Torah stukje dat wij deze week lezen. Inderdaad, het was Farao zelf die het Joodse volk wegstuurde. Oh ja werkelijk? Dezelfde Farao die keer op keer geen toestemming gaf om het Joodse volk vrij te laten? Dezelfde man die zijn hele land door de ene plaag na de andere ten onder liet gaan? De dictator die hardnekkig weigerde om zijn slaven te laten gaan?

Als je de precieze volgorde van de letters van het woord פרעה (Farao) omdraait, dan krijg je הערף (de nek).
Farao is een "nek persoon".
Wat is hardnekkigheid (קשה ערף)? Dat is iemand die iets begrijpt en er toch niet naar handelt; eigenwijs, in gewoon Nederlands. Maar waarom heet het hardnekkig, een uitdrukking die letterlijk uit het Hebreeuws vertaald is?

De nek vormt een scheiding tussen de hersens enerzijds en de rest van het lichaam inclusief het hart anderzijds. Je weet iets, je begrijpt het, je hersens staan er achter, maar de communicatie naar het lichaam is geblokkeerd. Je hart en gevoelens zijn niet onder de indruk. Je begrijpt het wel, maar je voelt weinig of niets en je handelt er ook niet naar. Dat is hoe Farao (de nek), in elkaar zit.

Bij Moshe ligt het anders. Batya, de dochter van Farao, haalde uit de Nijl een mandje, waar een baby in lag te huilen. Ze noemde deze baby Moshe want “Min hamayim meshitihoe”(Shemot 2 – 10) “Ik heb hem uit het water getrokken”. Moshe was een "water persoon".
Voor iemand die met water verbonden is, is het moeilijk of zelfs onmogelijk om zich daarvan af te scheiden.

De meeste dieren die in water leven, kunnen daarbuiten niet overleven. Ze zijn zo verbonden met hun bron dat ze daar niet van afgescheiden kunnen worden.

De naam Moshe en de persoon Moshe zijn en blijven allebei nauw verbonden met hun bron, het water.

Hier ligt het verschil tussen Farao en Moshe. Farao was nergens mee verbonden. Niets maakte op hem indruk. Hij was losgekoppeld van zijn Schepper en bron. Zelfs wanneer G-d zich aan hem openbaarde met bovennatuurlijke gebeurtenissen, liet het hem koud.

De grootste wonderen bleven bij hem in het bovenkamertje steken. Hij zag G-d’s hand maar hij handelde er niet naar. Zijn nek vormde een barrière tussen hetgeen hij zag en begreep en hetgeen hij voelde. Moshe daarentegen was nauw verbonden met zijn bron. Hij wist waar hij vandaan kwam en realiseerde zich wie zijn Schepper was en daar handelde hij ook naar.

Zo zie je maar weer dat het geen zin heeft om op wonderen te wachten om dan pas je band met G-d te versterken. Wonderen zijn overal als je er voor kiest om ze te zien en ernaar te handelen.

En wij…wij leven in een wereld vol Farao’s. Wie zijn die Farao’s? Mensen en ideeën die ons in de weg zitten, die ons beletten om te doen wat een Jood hoort te doen. Situaties die de weg naar de berg Sinaï en de Torah versperren. De ene heeft examen op Shabbat en een ander is bang om zijn baan te verliezen als hij op zaterdag niet komt opdagen. Een joodse partner vinden lijkt onbegonnen werk en kosher eten op tafel zetten vinden we moeilijk of onmogelijk omdat het te duur is, te ver, te ingewikkeld en ga zo maar door.

Wij zien wonderen om ons heen, wij zien het joodse volk millennia overleven. Wij begrijpen dat de werking van ons lichaam een groot wonder is (vooral als een deel niet naar behoren functioneert) maar we hebben soms te maken met een hardnekkige barrière. Wij hebben gewoon last van hardnekkigheid.

Maar uiteindelijk als het ons toch lukt om door te zetten, als wij beseffen dat elke belemmering enkel een uitdaging en een illusie is, als wij beslissen: nu ga ik eens toepassen wat de Almachtige G-d van mij wil, in plaats van mijzelf steeds te verstoppen. Ik kies niet meer voor wat mij opgedrongen wordt door de wereld om mij heen (Farao). Als jij deze stappen in je leven durft te nemen, dan zal Farao jou uiteindelijk helpen om G-d’s wil uit te voeren. Farao gaat je naar de berg Sinaï sturen, door je te helpen om uit Egypte te trekken zoals er staat: ”En het was toen Farao het volk wegstuurde” niet alleen heeft Farao toestemming gegeven voor de Joden om weg te trekken, hij heeft ze zelfs weggestuurd. Dus trek je niets aan van wat ze allemaal zeggen en allemaal doen. Onthoud wat je bron is en waar je vandaan komt. Kijk recht voor je. Vrees niet de Egyptenaren die je achterna zitten. Wees niet bang van de zeeën van uitdagingen die op je pad liggen.

Een week na de uittocht uit Egypte begonnen de Egyptenaren spijt te hebben dat zij hun slaven kwijt waren. Uitgerust met o.a. hun 600 beste wagens (Shemot 14 – 7) haalden zij het Joodse volk al gauw in.

Am Yisrael zat klem tussen het Egyptische leger achter zich en de rode zee pal voor hun. Men kon geen kant uit. Grote Paniek. Wat nu? “En G-d zei tegen Moshe, waarom schreeuw je uit tot mij? Je zit hier een uitgebreid gesprek met Mij te voeren terwijl het Joodse volk in nood is. Spreek tot het Joodse volk en laat ze reizen!”(Shemot 13-15)

Laat je niet afschrikken door najagende vijanden en stormachtige zeeën. Ga voorwaarts en je zult zien dat je niet zult verdrinken. Je kleren worden zelfs niet nat. Niet alleen heeft de zee zich gesplitst, de grond onder hun voeten was zelfs droog. Die hele zee die je voor je ziet blijkt een grote illusie te zijn. Voel maar aan je kleren, ze zijn niet eens nat geworden!
Zo is het ook met al onze uitdagingen en moeilijkheden. Ze lijken onoverkomelijk. Ze schrikken ons af. Maar de doorzetter merkt al gauw dat het allemaal een verbeelding was want zodra je er aan begint, smelten alle belemmeringen weg.

Vergeet je doel niet en dan zullen de Farao’s je uiteindelijk helpen en zal de zee zich splitsen zodat jij je doel kan bereiken…voorwaarts!

Bracha Heintz

Samen Uniek

“Jullie staan vandaag allemaal voor G-d, de hoofden van jullie stammen, jullie ouderen, jullie officieren, iedere Jood...van jullie houthakker tot jullie waterschepper”.

Geweldig! Allemaal samen ...maar toch apart? Zo staat het deze week in de Torah. Juist het stukje dat we net voor Rosh Hashana, Joods nieuwjaar lezen. Eerst staat er het woordje “allemaal” om vervolgens iedereen afzonderlijk te benoemen. Wat tegenstrijdig! Wat benadrukken we hier? Saamhorigheid of diversiteit? Eenheid of juist onze verschillen? Bovendien als er al staat “allemaal” waarom moet iedereen ook nog eens apart opgenoemd worden?

Het antwoord ligt verschuilt in de zinsnede “voor G-d”. De Torah leert ons een belangrijk punt. Diversiteit en eenheid kunnen co-existeren. Saamhorigheid is geen kunst als iedereen gelijk is. Iedereen is juist anders. Er zijn geen twee mensen die precies hetzelfde gezicht hebben, zelfs niet een tweeling. Elk individu ontplooit in zijn leven zijn unieke talenten. Echter doet hij dat met de wetenschap dat G-d hem de kracht daartoe geeft. G-d schenkt ons de mogelijkheid, de mens ontwikkelt het. Daar zijn wij allemaal gelijk in. Als we dat kunnen onthouden dan “staan” we sterk en krachtig, als één volk, klaar om onze Koning op Rosh Hashana elk jaar weer opnieuw te bekronen.

Shana Towa Oemetoeka!

Purim in Utrecht 2017

Purim in Utrecht

Joodse les

Het is boeiend om te leren over de Joodse cultuur en fantastisch om Hebreeuws te leren spreken en schrijven. Wij verzorgen lessen voor kinderen en volwassenen. Download hier onze brochure over Joodse les in Utrecht en bekijk de reportage van RTV Utrecht over onze werkwijze.

Ladies First, verlicht de wereld met je eigen vlammetje


Shabbat in Utrecht



Friday Jan. 5th, 4:15 pm
Sat. Jan. 6th, 10 am

Prayers, Learning & Inspiration
Meals & Sleeping

Click here for your required reservation

Parashat Toldot

Deze week ontmoeten wij opnieuw onze aartsvader Yitschak en zijn echtgenote Rivkah. Zij krijgen een tweeling: Esaw en Yakow. Esaw is behaard en wild en Yakow zijn broer is oprecht en studeert.

Maar nu is Yitschak oud geworden en zelfs blind, vertelt ons de Torah. Hij voelt dat hij niet lang meer te leven heeft en hij wil zijn oudste zoon Esaw zegenen. Yitschak stuurt Esaw om te jagen en een lekkere maaltijd voor hem te bereiden om te kunnen eten en hem vervolgens te kunnen zegenen.

Rivkah overhoort het gesprek, maar vindt dat de jongste van de tweeling de zegen moet ontvangen. Immers was Yakov een rechtschapen man en Esaw niet.

Terwijl Esaw op jacht is stuurt Rivkah haar zoon Yakow naar Yitschak toe. Ze kleedt Yakow in Esaw’s kleren en z’n handen en nek bedekt zij met geitenhuid, zodat hij op z’n behaarde broer lijkt.

Yakow neemt een heerlijk gerecht mee voor zijn vader, bereid door niemand anders dan Rivkah zelf.

”Wat ben je snel terug!” roept Yitschak verbaast.

“G-d heeft mij geholpen” antwoordt Yakow.

Yitschak voelt nattigheid. Het was namelijk niet de gewoonte van Esaw om G-d in zijn dagelijkse gesprekken te benoemen. Maar nadat Yitschak zijn “behaarde” zoon gevoeld heeft en ZIJN KLEREN geroken heeft, zegent hij hem.

Yakow is nog niet vertrokken of Esaw komt binnen wippen met jacht en al, gekookt en gekruid precies zoals Papa het lekker vindt. Groot is de woede van Esaw. Hij smeekt zijn vader om hem alsnog te zegenen en maakt plannen om zijn broertje te vermoorden.

Wat een sensatie! En wat ingewikkeld allemaal! Kon Rivkah niet gewoon een normale discussie met haar man voeren en hem uitleggen dat hij door zijn blindheid de verkeerde zoon voortrok? Elke Jiddische Mama weet toch hoe ze dit soort zaken moet aanpakken! Waar dienen al die geheimzinnigheid en verkleedpartijtjes voor. Is de rechte weg niet het meest voor de hand liggend?

Het antwoord schuilt in de woorden “zijn kleren” of terwijl בגדיו (beģadaw). De Talmoed vertelt ons dat בגדיו (beģadaw) en בוגדיו (boģedaw) bijna dezelfde Hebreeuwse letters zijn, alleen de klinkers zijn anders, maar die staan niet in een Torah rol. Beide versies kloppen. בגדיו (Beģadaw) betekent zijn kleren en בוגדיו (boģedaw) wordt vertaald met zijn verraders. En kleren verraden de man. En wie zijn dan de verraders? En wie verraden zij?

Heel simpel, het zijn de verraders van het Joodse volk. Zoals bijvoorbeeld, vertelt ons de Midrash, Dhr. Yosef Meshita.

Wie was deze Yosef? Een grote verrader in de tijd van de verwoesting van de tempel door de Romeinen. Op het moment dat het Joodse volk ten onder ging, koos deze man om mee te doen met het leegplunderen van de tempel. De Romeinen hadden hem nodig om de tempel als eerste te ontheiligen. Ten eerste wisten ze de weg niet zo goed en ten tweede waren ze toch nog behoorlijk bang van de G-ddelijke aanwezigheid in de tempel. Yosef mocht de weg banen en als beloning mocht hij zich een voorwerp uit de tempel toe eigenen. Geen probleem! Yosef gaat naar binnen en komt met de gouden Menorah aanzetten. “Nee” reageerden de Romeinen, “Dat gaat te ver. Zo’n groot en kostbaar voorwerp, dat kan niet. Ga terug Yosef en haal iets anders voor jezelf”. “Nee” zegt Yosef “Ik ga niet terug”. Er wordt hem veel geld beloofd maar Yosef weigert; “Is het niet genoeg dat ik één keer naar binnen ben gegaan? Moet ik nu nog een keer gaan?” De Romeinen martelen hem. Ze slaan spijkers door zijn lichaam en al schreeuwend roept hij: “Oy dat ik de Schepper boos heb gemaakt!" En zo is hij gestorven…

Wat is hier aan de hand? Hoe is hij veranderd van een verrader naar een held? Welk mechanisme is hier in werking gezet? Het antwoord zit hem in de tempel en de gouden kandelaar. De tempel was doordrongen met de aanwezigheid van G-d. Op deze heilige plek heeft Yosef contact weten te maken met zijn Schepper, met zijn ziel, met zijn oorsprong en zijn wortels. Daar heeft hij gevoeld dat hij Joods was, het is en het altijd zal blijven. Zijn Romeinse kleren en handelen waren alleen maar een oppervlakkige vertoning. Weliswaar had hij de huid en de kleren van Esaw, maar dat was schijn en bedrog. Diep binnen in was hij Yakow gebleven.

Rivkah wilde dat de zegen van Yitschak niet alleen voor de Yakows, de rechtschapenen en de geleerden van toepassing zou zijn. De Yosefs uit de toekomst, die per ongeluk of met opzet, bewust of onbewust in de kleren van Esaw rondlopen en hun eigen wortels verraden hebben ook Yitschak’s zegen nodig. Zij mogen niet buitengesloten worden…wat slim van onze Jiddische Rivkah!

Bracha Heintz
www.chabadutrecht.nl

Gebaseerd op een les van Rav YY Jacobson.

17 december 2017
17:00 uur
Groot CHANOEKA Feest
Stadhuisbrug Utrecht
chanoeka.info/.

A Story in Three Acts!

How the Lubavitcher Rebbe Changed My Life By Rabbi Jonathan Sacks

Stel je vraag


Heb je een vraag over de Thora, het leven in Israël of iets wat jou bezig houdt? Stel je vraag dan aan Rabbijn Heintz.

Rabbi op Facebook

Labeling en boycott of Israel

Toespraak Rabbijn Heintz in Den Haag tegen Labeling en boycot of Israël

Shabbat Project Explained



Rabbi tweets

Meer weten over de 7 noachidische wetten?