Categorie: Uncategorized

Beshalach | De weg naar de Torah is vrij en blokkades blijken denkbeeldig te zijn

Beshalach | De weg naar de Torah is vrij en blokkades blijken denkbeeldig te zijn

Overal om je heen zijn blokkades en belemmeringen die je beletten om te doen wat je echt wilt. Net als Farao die het Joodse volk vasthield. Zet je ondanks deze obstakels toch door, dan zullen de Farao’s je uiteindelijk helpen, de zee zal zich splitsen en jij zal je doel bereiken. Houd vol!

Download hier een printversie van dit artikel (PDF)

Het is eindelijk zover. De vrijheid van het Joodse volk is een feit. Am Yisrael heeft Egypte verlaten en is onderweg naar de berg Sinaï om de Tora in ontvangst te nemen.

En het gebeurde toen Farao het Joodse volk wegstuurde…
Shemot 13:17

Zo begint de Parasha, het Torah-stukje dat wij deze week lezen. Inderdaad, het was Farao zelf die het Joodse volk wegstuurde. Oh ja werkelijk? Dezelfde Farao die keer op keer geen toestemming gaf om het Joodse volk te bevrijden? Dezelfde man die zijn hele land ten onder liet gaan ondanks gewaarschuwd te zijn voor de ene plaag na de andere? De dictator die hardnekkig weigerde om zijn slaven te laten gaan?

Wanneer je de Hebreeuwse letters van het woord פרעה  (Farao) omdraait, dan krijg je הערף, de nek.
Farao is namelijk een nek-persoon.

Hardnekkig

Wat betekent een nek-person? Iedereen heeft toch een nek? Inderdaad, maar afhankelijk van ieder individu, spelen verschillende lichaamsdelen of karaktereigenschappen een meer of minder belangrijke rol. Zo speelt bij Farao de nek een cruciale rol, zo veel zelfs dat zijn naam dezelfde letters vormen als de nek.

Wat is de rol van de nek? Het is het doorgeefluik tussen het hoofd en de rest van het lichaam, tussen de hersens en het hart. In de praktijk betekent dit dat alles wat zich in de hersens afspeelt, niet automatisch naar het hart doorgespeeld wordt. Eerst moeten de intellectuele zaken door een smalle nek en daar zou wel eens een blokkade kunnen ontstaan. Een soort file, omdat de weg ineens smaller wordt.

Je weet iets, je begrijpt het, je hersens staan erachter, maar de communicatie naar je lichaam is geblokkeerd. Hart en gevoelens zijn niet onder de indruk. Je begrijpt het wel, maar je voelt weinig of niets en je handelt er ook niet naar. Dat is hoe Farao, een nek-persoon, in elkaar zit.

Wat is hardnekkigheid (קשה ערף)? Dat is iemand die iets begrijpt en er toch niet naar handelt. Eigenwijs in gewoon Nederlands. Maar waarom heet het hardnekkig, een uitdrukking die letterlijk uit het Hebreeuws vertaald is? Omdat de nek moeilijk en hard doet. In plaats van alles door te laten vloeien, stelt de nek zich hard op en verspert de doorgang.

In het water

Bij Moshe ligt het anders. Batya, de dochter van Farao, haalde uit de Nijl een mandje, waar een baby in lag te huilen.

וַתִּקְרָ֤א שְׁמוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה וַתֹּ֕אמֶר כִּ֥י מִן־הַמַּ֖יִם מְשִׁיתִֽהוּ׃ 
Ze noemde zijn naam Moshe want zij heeft hem uit het water getrokken.
Shemot 2:10

Moshe was uit het water gehaald en dit is ook wat zijn naam betekent. Zijn hele wezen, karakter en essentie wordt door water bepaald. Hij is een water-persoon. Wat zijn de kenmerken van wezens die met water verbonden zijn? Dat is het feit dat je deze wezens niet van het water kunt scheiden. Zou je een vis uit zijn bron halen, uit het water, dan is dat zijn dood.

Dieren en mensen die op het land leven, zijn wel met het land verbonden, maar niet zo sterk als een vis met het water. Een land-schepsel leeft namelijk óp de aarde en niet erin. Het is wel nauw met de aarde verbonden. Hij staat erop en zijn voedsel komt al dan niet direct uit die aarde. Toch is zo’n wezen niet volledig met de aarde verbonden. Zou het wel helemaal in de aarde zijn, dan zou dat zijn dood en begrafenis zijn.

Daarentegen, voor wie met water verbonden is, is het moeilijk – of zelfs onmogelijk – om zich daarvan af te scheiden. De meeste dieren die in water leven, kunnen daarbuiten niet overleven. Ze zijn dusdanig verbonden met hun bron dat ze daar niet van afgescheiden kunnen worden.

Wanneer je een land-schepsel verbindt met zijn bron, de aarde, dan gaat het dood. Bij een vis is het juist andersom. Hij moet juist met zijn bron verbonden blijven om te overleven.

Farao losgekoppeld

Moshe is een water-persoon. Hij weet waar hij vandaan komt. Hij verbindt zich met het idee dat er een Schepper is, die alles inclusief hemzelf gemaakt heeft. Farao, daarentegen was een nek-persoon. Hij was per definitie losgekoppeld van zijn Bron. Farao beweerde (Yechezkel 29-3)

לִ֥י יְאֹרִ֖י וַאֲנִ֥י עֲשִׂיתִֽנִי׃

‘De Nijl is van mij en ik heb mijzelf gemaakt’

In Egypte regent het vrijwel nooit. Jaren kunnen voorbij gaan zonder dat er een druppel regen valt. De hele economie is daar niet op hemels water gebaseerd maar op de Nijl. Farao beweerde dat deze rivier van hem was en dat hij zichzelf door zijn eigen wijsheid en slimheid groot gemaakt had en zichzelf koning had gemaakt. Hij had geen hemelse regen nodig of een G-d die hem hielp. Hij dacht alles zelf te kunnen en liet zich door iedereen aanbidden.

Hier ligt het verschil tussen Farao en Moshe. Farao was nergens mee verbonden. Niets maakte indruk op hem. Zelfs de plagen lieten hem koud, totdat de laatste plaag toesloeg, het sterven van de eerstgeborenen. Farao was zelf een eerstgeborene en zijn eigen leven stond nu op het spel. Toen pas werd hij met de waarheid geconfronteerd. Niet zijn eigen waarheid en illusie, maar de echte waarheid, de G-ddelijke essentie en zuivere juistheid. Net zoals menig atheïst bij wie het geloof pas boven water komt wanneer hij met een ernstige ziekte of een levensgevaarlijke situatie geconfronteerd wordt. Wie willen wij zijn? Als Moshe die zich continu met zijn Schepper verbindt of wachten wij zoals Farao op een calamiteit om de juiste waarheid in onszelf te ontdekken?

Farao was volledig losgekoppeld van zijn Schepper en bron. Zelfs wanneer G-d Zich aan hem openbaarde met bovennatuurlijke gebeurtenissen, liet dit hem koud. De grootste wonderen bleven bij hem in het bovenkamertje steken. Hij zag G-d’s hand, maar hij handelde er niet naar.  Zijn nek vormde een barrière tussen hetgeen hij zag en begreep en hetgeen hij voelde.

Moshe daarentegen was naadloos met zijn bron verbonden. Hij wist en voelde waar hij vandaan kwam, zowel in zijn hersens als in zijn  hart. Zijn nek faciliteerde de connectie tussen besef in zijn hersens enerzijds, en gevoel in zijn hart en handelen met zijn lichaam anderzijds. Moshe realiseerde zich wie zijn Schepper was en handelde er ook naar.

Zo zie je maar weer dat het geen zin heeft om op wonderen te wachten om dan pas je band met G-d te versterken. Farao zag heel veel wonderen, maar die hadden bij hem geen impact. Wonderen zijn overal als je ervoor kiest om ze te zien en vooral om ernaar te handelen.

Blokkades en belemmeringen

En wij? Wij leven in een wereld vol met Farao’s: blokkades en andere belemmeringen die ons weerhouden om uit te voeren wat wij echt willen, om toe te passen wat onze hersens beslissen over wat goed voor ons is.

Wie zijn onze Farao’s?

Mensen en ideeën die ons in de weg zitten, die ons beletten om te doen wat een Jood hoort te doen.
Situaties die de weg naar de berg Sinaï en het ontvangen van de Torah versperren.
De ene heeft examen op Shabbat en een ander is bang om zijn baan te verliezen wanneer hij op zaterdag niet komt opdagen.
Een joodse partner vinden, lijkt onbegonnen werk en kosher eten op tafel zetten vinden we moeilijk of onmogelijk omdat het te duur is, te ver of te ingewikkeld of te lastig is.

Wij zien wonderen om ons heen. Wij zien bijvoorbeeld dat het Joodse volk, ondanks zoveel tegenslag, millennia lang, alles en iedereen overleeft. We zien dat Israel, omringd door vijandelijke staten, blijft voortbestaan. De werking van ons lichaam is ook een groot wonder  dat je vooral pas merkt als een deel niet naar behoren functioneert. De plagen waren zeker wonderen! Maar waarom beschouwen wij de dagelijkse wonderen niet? Waarom kijken wij er niet naar? Waarom doen we er niets mee en laten zij ons koud?

Geen toegang emoties

Het antwoord zit hem in de nek. Wij hebben soms te maken met een hardnekkige barrière. Wij hebben gewoon last van hardnekkigheid. Wij zien G-d’s aanwezigheid wel, maar wij doen er niets mee. Het blijft een intellectuele gewaarwording die niet doorgesluisd wordt naar het hart. De nek blokkeert de toegang tot de emoties.

Toch gaat het uiteindelijk lukken om door te zetten. We beseffen dan dat elke belemmering enkel een uitdaging en illusie is. Wij kunnen het wel, als wij het maar echt hard genoeg willen. Dan zal wat de hersens weten kunnen overvloeien naar het hart. Wij hoeven alleen maar te beslissen om nu eens te gaan toepassen wat de Almachtige G-d van ons wil, in plaats van onszelf steeds achter smoesjes te verstoppen. Als wij krachtig en dapper gaan kiezen om geen gehoor meer te geven aan wat ons door de buitenwereld (Farao) opgedrongen wordt,  dan zullen de mensen die aan de macht zijn of onze baas zijn ons uiteindelijk helpen om G-d’s wil uit te voeren. Durven wij deze stap in ons leven te nemen?

Farao, die steeds weigerde om het Joodse volk vrij te laten, heeft ons uiteindelijk naar de berg Sinaï gestuurd. Hij heeft ons zelfs uit Egypte weggejaagd, zoals er staat: En het was toen Farao het volk wegstuurde. Niet alleen heeft Farao toestemming gegeven voor de Joden om weg te trekken, hij heeft ze zelfs weggestuurd!

Dus trek je niets aan van wat ze allemaal zeggen en allemaal doen. Onthoud, gelijk de dieren die in water leven, wat je bron is en waar je vandaan komt. Laat je niet intimideren door een werkbaas of een schooldirecteur die jou op Shabbat of Yom Kipoer geen vrije dag wilt geven. Kijk recht voor je. Vrees niet de Egyptenaren die je achterna zitten. Geneer je niet wanneer jij je koshere boterham eet en je klasgenoten of collega’s een amandelkoek in de cafetaria eten. Wees niet bang van de zeeën van uitdagingen die op je pad liggen. Uiteindelijk, wanneer de buitenwereld merkt dat je doorzet, dat je principes hebt, dan zal die buitenwereld jou respecteren en jou juist helpen om je doel te bereiken: En het gebeurde toen Farao het Joodse volk wegstuurde…

Doel bereiken

Drie dagen na de uittocht uit Egypte begonnen de Egyptenaren spijt te krijgen dat zij hun slaven kwijt waren. Uitgerust met onder andere hun 600 beste wagens (Shemot 14:7) haalden zij het Joodse volk al gauw in. Am Yisrael zat klem tussen het Egyptische leger achter zich en de Rode Zee pal voor hen. Men kon geen kant uit. Grote Paniek! Wat nu?

“En G-d zei tegen Moshe, waarom schreeuw je uit tot mij? Je zit hier een uitgebreid gesprek met Mij te voeren terwijl het Joodse volk in nood is. Spreek tot het Joodse volk en laat ze reizen!”
Shemot 13:15

Laat je niet afschrikken door najagende vijanden en stormachtige zeeën. Ga voorwaarts en je zult zien dat je niet zult verdrinken. Je kleren worden zelfs niet nat. Niet alleen heeft de zee zich gesplitst, maar ook de grond onder hun voeten was droog. Die hele zee, al die blokkades die je voor je ziet, blijken een grote illusie te zijn. Voel maar aan je kleren, ze zijn niet eens nat geworden!

Zo is het ook met al onze uitdagingen en moeilijkheden. Ze lijken onoverkomelijk. Ze schrikken ons af. Maar de doorzetter merkt al gauw dat het allemaal verbeelding was. Want zodra je eraan begint, verdwijnen alle belemmeringen alsof ze nooit bestaan hebben.

Vergeet je doel niet en houd vol. Dan zullen de Farao’s je uiteindelijk helpen en zal de zee zich splitsen opdat jij je doel kan bereiken…voorwaarts!

Bracha Heintz
chabadutrecht.nl

Gebaseerd op een les van Rav YY Jacobson
Met dank aan Rianne Meijer en Sonja Tamam voor hun opmaak

Agenda

Vrijdag 7 en zaterdag 8 Februari
Sjabbat ter gelegenheid

van Toe Bishwat
Vrijdag – vanaf 5:15 PM
Zaterdag –  vanaf 10 AM

Om de week op
-Zondag ochtend

Hebreeuws en Joodse les voor Kinderen & Volwassenen

-Maandag ochtend
Hebreeuws

-Dinsdag ochtend
Joodse filosofie en Kabala

-Dinsdag avond
Hebreeuws en Noachidische wetten

 


Tekst: Bracha Heintz | Opmaak: Rianne Meijer

 

Even voorstellen

Samen al meer dan 30 jaar in Utrecht aan het werk: rabbijn & rebbeztin Heintz! Lees meer..

🌿 Soekot in Utrecht

Vrienden Joods Utrecht

Ook Hebreeuws leren?

Poerim 2019 Utrecht 🤹‍♂