Wajeera | Te veel zout is niet goed!

Wajeera | Te veel zout is niet goed!

Donderdagavond 25 oktober hebben wij met z’n allen in Utrecht challe gebakken, tegelijkertijd met duizenden andere vrouwen over de hele wereld die deze week meedoen aan het internationale Shabbat Project. We hebben samen een stukje van het deeg weggelegd ter herinnering aan het stukje dat in de tijd van de tempel aan de priesters werd gegeven en later hebben we het verbrand. We hebben geleerd dat we meel gebruiken dat vrij is van insecten en eieren die vrij zijn van bloed.

Download hier een printversie van dit artikel (PDF)

We hebben de getallenwaarde geanalyseerd van de letters van het eten dat we op shabbat consumeren en zagen dat het allemaal op 7 terechtkomt. Kijk maar:

We beginnen met wijn    יין    Jajien    10 + 10 + 50 = 70

Vervolgens חלה       challah    8 + 30 + 5 =  43   4 + 3 = 7

Daarna eten we vis  דג   da’g   4 + 3 = 7

En vlees  בשר  basar 2 = 300 = 200. Haal de nullen weg en je hebt 7.

Zout

We hebben ons verdiept in het allerkleinste ingrediënt, het zout. Het zout is zo belangrijk, behalve als het overheerst. Zo zien wij in de parasha van deze week hoe G-d Sedom en de vier bijbehorende steden verwoestte omdat de inwoners zo vreselijk slecht waren.

Deze steden waren zeer welvarend. Lot was er niet zomaar heen verhuisd. Prachtige villa’s, brede straten, een goed functionerend rechtsysteem en een solide economie waren de kenmerken van dit gebied.

Helaas waren de mensen vreselijk wreed. Het was verboden om gasten te ontvangen, iemand te helpen of geld weg te geven. Werd je betrapt op één van deze daden dan moest je terechtstaan.

Er was eens in Sedom een arme man die maar niet stierf. Al gauw vroeg men zich af waarom hij nog niet van de honger was overleden. Na zorgvuldig onderzoek bleek een jonge vrouw brood in haar kruik te verstoppen en het aan de arme man te geven. Voor straf werd ze uitgekleed, met honing besmeerd en naast een bijenkorf geplaatst. Haar geschreeuw heeft G-d doen besluiten om een eind te maken aan deze vreselijke toestanden. De steden werden verwoest!

Alleen Lot, zijn vrouw en zijn twee ongehuwde dochters werden op het allerlaatste nippertje gered. Ze vonden het wel moeilijk en aarzelden vreselijk om te vertrekken. Eenmaal vertrokken mochten ze niet naar achteren kijken. Maar de vrouw van Lot kon de drang niet weerstaan. Ze keek om en veranderde in een pilaar van zout. Wat eigenaardig! Wat een vreselijke straf omdat ze even omkeek? En waarom zout?

Weglopen

Dames en Heren, ook wij moeten in ons leven wegrennen van Sedom weglopen van ons eigen egoïsme, wreedheid en andere lelijke dingen. Weglopen van een verleden waar wij misschien de grootste fouten hebben gemaakt. En terwijl we weglopen kijken we vaak even terug. Nee, we kómen erop terug; hoe slecht het allemaal was, wat wij allemaal gedaan hebben of wat ons is aangedaan. Oh, wat voelt dat goed om het allemaal achter ons te laten, maar is het werkelijk achter ons? Als we steeds terugkijken, kennelijk niet. Het lijkt misschien onschuldig om terug te kijken, maar is het dat wel?

Sommigen onder ons blijven maar vertellen hoe we superieur zijn. Anderen houden niet op om over hun fouten te spreken en hoe klein ze zijn en dat ze niets waard zijn. Zowel het superieure type als het inferieure soort blijft steeds met zichzelf bezig. Maar G-d vraagt ons om te leven, om te genieten om te geven, om voor elkaar verantwoordelijkheid te dragen. Binnen die verantwoordelijk past het schuldgevoel, het zout. Een beetje geeft smaak, maar te veel is funest!

Te veel

Zout is noodzakelijk. Zich schuldig voelen is een belangrijk ingrediënt. Het is een deel van het nemen van verantwoordelijkheid. Maar stel je voor dat je alleen maar zout hebt. Voor ontbijt een beker zout en voor avondeten twee bekers zout. Dat is oneetbaar, daar kan niemand wat mee. Dus wegrennen? Ja. Terugkijken? Nee want dan word je een pilaar van zout, een oneetbare dode persoonlijkheid. Zoals de dode zee waar men van zegt dat dat de plaats is waar vroeger Sedom was. De dode zee is zo zout, dat er geen leven in mogelijk is. Er zijn daar geen vissen.

Zout is heerlijk, maar op het moment dat het de overhand krijgt is het een verschrikking. Ooit geprobeerd soep te eten waar veel te veel zout in was? Oneetbaar toch! Schuld is noodzakelijk in zéér kleine mate! Zo werd elk offer in de tempel samen met zout gebracht. Bij elke maaltijd dopen we ons brood in zout. Een beetje zout preserveert en houdt ons gezond en in stand. Te veel is synoniem van het gebrek aan leven! Doseer je zout zorgvuldig…net als met de soep, beter te weinig schuldgevoelens dan te veel!

Eet smakelijk en shabbat shalom!

Bracha Heintz

Gebaseerd op een les van Rav YY Jacobson

Kom je naar de shabbaton in Utrecht?

Vrijdag, 26 Oktober vanaf 6 uur ‘s avonds
Zaterdag, 27 Oktober vanaf 10 uur ‘s ochtend

Foto’s Challah Bake

Bekijk hier een serie foto’s van de Challah Bake.

Bekijk hier de foto's van de Challah Bake!

 

 

Print Friendly, PDF & Email
Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Betekenis Chanoeka: 🔥eeuwenlange brandstof🔥

Chanoeka laat zien dat het Joodse vlammetje nooit eindigt! Met dat ene vlammetje steken we andere vlammetjes aan en zo groeit het licht gestaag tot dat de hele wereld beter kan zien! Lees meer…

 

Loofhuttenfeest in de Soeka

Rabbijn Heintz geeft uitleg over de vier soorten arba’a miniem in de Soeka, de loofhut.
Bekijk het fotoboek.

Even voorstellen

Samen al meer dan 30 jaar in Utrecht aan het werk: rabbijn & rebbeztin Heintz! Lees meer..