Categorie: Inspiratie

Haazinoe | Jouw naam in de Torah

Haazinoe | Jouw naam in de Torah

Het is bijna niet te geloven, maar één letter in de Parasha van deze week laat zien dat er altijd een mogelijkheid is om opnieuw te beginnen. Iedereen kan veranderen, ook jij, ook ik. Hoe diep een mens ook gezonken is, hoe beestachtig hij zich ook gedragen heeft, een kiertje van de deur blijft altijd open.

Download hier de PDF van dit artikel

Het verbond tussen het Joodse volk en G-d is bij de berg Sinaï gesloten. Vóór zijn sterven zet Moshe de afspraken nog even op een rijtje: eerst in Parashat Ki Tawo en deze week nogmaals, in poëzievorm, in Parashat Haazinoe. Bijna de hele Parasha wordt gewijd aan dit gedicht dat Moshe voordraagt aan het volk.

Jezelf terugvinden

Volgens de overlevering kan iedereen zichzelf terugvinden in Parashat Haazinoe. Iedere man, vrouw of kind dat ooit geleefd heeft of zal leven – en elke gebeurtenis – is terug te vinden in deze Parasha. 

Dit zullen we illustreren met het volgende voorval. We gaan hiervoor terug naar de dertiende eeuw. Nachmanides, de Ramban, Rabbi Moshe Ben Nachman woonde toen in Spanje. Deze grote Spaanse geleerde werd in Gerona (Spanje) in 1194 geboren en stierf in 1270 in Israël.

In de dertiende eeuw begon de sfeer in Spanje zeer onaangenaam te worden voor de Joden. De druk om zich te bekeren naar het christendom werd hoe langer hoe groter. In de veertiende eeuw kwam de inquisitie op volle gang. Dit leidde tot de volledige verbanning van alle Joden uit Spanje in 1492. De keus was: bekering, verbanning of de brandstapel.  

De Joodse weg verlaten

Terug naar de Ramban, een zeer grote geleerde, Talmoedist en arts. Eén van zijn beste leerlingen was Reb Awner. Reb Awner was een genie, maar de sfeer in Spanje was niet altijd even inspirerend. Hij bekeerde zich tot het christendom. Reb Awner werd een vooraanstaand persoon, bekend en beroemd. Vanuit zijn positie en hoedanigheid liet hij op een zekere Yom Kippur zijn voormalige leraar naar zich toe komen. De Ramban besloot om aan zijn verzoek gehoor te geven.

Het was Grote Verzoendag en Reb Awner ging in aanwezigheid van zijn leraar een varken slachten, snijden, koken en eten. Vervolgens begon hij met zijn leraar te bespreken hoeveel overtredingen hij begaan had. Er ontstond een hevige intellectuele discussie, vol met allerlei details uit de Joodse wetgeving. De Ramban was van mening dat het om vier overtredingen ging, maar Reb Awner opperde dat het er vijf waren.

Het debat ging heen en weer tussen vier en vijf. Redenen en verklaringen vlogen over tafel totdat de Ramban zijn leerling heel diep en scherp aankeek. Dit raakte hem. De discussie stopte abrupt. ‘Vertel mij’, zei de Ramban, ‘Waarom heb je de Joodse weg verlaten?’

‘Mijn meester, ik zal U vertellen waarom. Ooit gaf U les over Parashat Haazinoe, de voorlaatste Parasha van het vijfde boek van Mozes. U liet ons weten dat iedere persoon en elke gebeurtenis in geconcentreerde en verborgen vorm in Haazinoe terug te vinden is. Nu wist ik dat dat natuurlijk onmogelijk was. Dit was gewoon kolder en onzin. En als deze traditie niet klopte dan was de rest van het Jodendom ook niet waar. En dus heb ik de hele Joodse weg verlaten.’

De Ramban reageerde: ‘Ik blijf er nog steeds bij dat alles en iedereen in Haazinoe terug te vinden is.’

Laat het mij zien

‘Prima’, zei Reb Awner. ‘Laat mij dan zien waar ik, Awner, te vinden ben.’ De Ramban ging in een hoek van de kamer om Hashem om hulp te vragen om deze moeilijke vraag te beantwoorden.

De Ramban citeerde hoofdstuk 32 vers 26 van onze Parasha:

אמרתי אפאיהם אשביתה מאנוש זכרם

‘Ik zei ik zal hen eindigen, ik zal hun gedachtenis uit de mensheid doen verdwijnen.’

Neem de derde letter van elk woord uit dit vers en zet ze naast elkaar.

De naam Reb Awner, רי אבנר  komt tevoorschijn.

Reb Awner was zeer onder de indruk en veranderde van het ene uiterste naar het andere. Hij vroeg aan de Ramban hoe hij zijn weg terug naar het Jodendom kon vinden. Hoe kon hij zijn ziel redden? De Ramban liet hem zien dat het antwoord op zijn vraag in ditzelfde vers verborgen  lag en verliet hem.

‘Ik zei ik zal hen eindigen, ik zal hun gedachtenis uit de mensheid doen verdwijnen.’

Reb Awner begreep wat de bedoeling was. Hij ging op een schip zonder kapitein, matrozen of vaarinstrumenten. Hij verliet de haven, liet het schip zijn gang gaan en verdween op zee. Niemand heeft ooit meer wat van hem gehoord. ‘Ik zal hun gedachtenis uit de mensheid doen verdwijnen.’

Reb Awner

In 1981 vertelde de Lubavitcher Rebbe dit verhaal. Hij had het als kind van zijn leraar gehoord. Deze leraar wilde tonen hoe speciaal het gedeelte Haazinoe is. Maar de Lubavitcher Rebbe ontdekte een opmerkelijk detail. Het verhaal wordt in meerdere bronnen genoemd, maar in iedere bron valt het volgende op: Awner wordt altijd Reb Awner genoemd. Hij krijgt een titel van Reb oftewel Rabbijn.

Deze titel laat een bepaalde status en aanzien zien. Sinds wanneer verdient onze varkenseter deze titel? Waar heeft hij deze titulatuur en aanspreekvorm aan te danken? Heel simpel! Het is de Torah zelf die hem deze titel geeft. Kijk maar naar vers 26, de derde letter van het eerste woord is een ר, de eerste letter van het woord Rabbijn!

De Torah noemt hem niet Awner maar Reb Awner. Toch zien wij nergens dat Farao, Reb Farao genoemd. Nergens wordt Haman Reb Haman genoemd of Sancheriv Reb Sancheriv… Waarom onze Reb Awner dan wel? Onze Reb Awner die zo brutaal was om al zijn zondes op Yom Kipoer in aanwezigheid van zijn leraar te begaan?!

‘Reb Awner heeft de moed bij elkaar geraapt om zijn leven van het ene uiterste naar het andere te transformeren.’

Deze letter ר laat ons de kracht van terugkeer zien. Kennelijk is iedereen altijd in staat om te genezen en opnieuw te beginnen. Hoe diep een mens ook gezonken is, hoe beestachtig hij zich ook gedragen heeft, hoe brutaal hij ook geweest is, er blijft altijd nog een kiertje van de deur open. 

Reb Awner heeft de moed bij elkaar geraapt om zijn leven van het ene uiterste naar het andere te transformeren. Deze kracht en dit potentieel dat hij naar buiten heeft weten te brengen is wat hem de titel Rabbijn heeft doen verdienen.  Het is G-d Zelf die Awner daartoe de kracht heeft gegeven door hem in de Torah Reb Awner te noemen.

Hemelse stem

Zo vinden wij ook in de Talmoed het verhaal van Reb Elazar ben Dordaya (Awoda Zara 17 A). Er was geen prostituee in de wereld die hij niet bezocht had. Eens hoorde hij dat een zekere dame in een verre stad een hele zak gouden munten voor haar diensten vroeg. Hij nam een tas vol goudstukken en stak zeven rivieren over om haar te bereiken. Terwijl hij samen met haar was, blies zij lucht uit en zei: ‘Net zoals deze lucht nooit binnen in mij terug zal komen zo zal de terugkeer van Reb Elazar ben Dordaya nooit geaccepteerd worden.’

Deze uitspraak schudde hem wakker. Hij begaf zich tussen de bergen en vroeg hun, om voor hem genade te vragen. De bergen weigerden. Vervolgens vroeg hij de hemel en de aarde en daarna de zon en de maan om voor hem op te komen, maar niets hielp. Hij begreep dat het enkel in zijn eigen handen lag. Hij legde zijn hoofd tussen zijn knieën en huilde van spijt en bitterheid net zo lang totdat zijn ziel uit zijn lichaam steeg.

Op dat moment kwam er een stem uit de hemel en zei: Rabbi Elazar ben Dordaya is klaar voor het leven van de toekomstige wereld. Rabbi Yehoeda Hanasi huilde en verklaarde: Er zijn mensen die tientallen jaren zwoegen om hun deel in de toekomstige wereld te verschaffen en er zijn er die dit in één uur weten klaar te spelen. Rabbi Yehoeda Hanasi zei: ‘Het is niet genoeg voor diegenen die terugkeren dat ze in de toekomstige wereld worden ontvangen, maar ze worden ook nog Reb genoemd.’

Kracht van verandering

Dames en heren, Haazinoe laat ons met één letter zien, een ר, dat er altijd nog een deur open is. Terwijl iemand op het allerlaagste niveau leeft en de ergste overtredingen aan het begaan is, wordt hij toch Rabbijn genoemd. Hij kan varkensvlees op Yom Kipoer eten en toch een titel krijgen.

Want de Torah en de Ramban geloofden in Reb Awner en in de kracht en het potentieel die hij binnen zich had om zijn weg terug te vinden. Daarom zien wij dat het woord voor opvoeden en geloven in het Hebreeuws soms hetzelfde is.

Zo vertelt Megilat Esther ons dat Mordechai Esther had opgevoed (Ester 7-2): ויהי אמן את הדסה היא אסתר

Het woord opvoeden אמן is hetzelfde woord als geloven; wil je succes boeken met je kinderen, je leerlingen en je andere relaties, dan zul je eerst in hen moeten geloven.  Iemand die in jouw potentieel gelooft, geeft jou de kracht om dat potentieel te gaan gebruiken en te ontwikkelen. Het feit dat de Ramban zijn leerling reeds Reb noemde terwijl hij nog varkensvlees at, heeft Reb Awner de kracht en de moed gegeven om de stap terug naar het Jodendom te nemen.

De kracht van verandering is altijd aanwezig mits wij er zelf in geloven. Het is vaak ons eigen verstand dat ons begrenst. Onze negatieve gedachten doen ons geloven dat verandering onmogelijk is. Maar gedachten kunnen wij sturen. Negatieve denkbeelden kunnen gestopt worden door ze simpelweg met positieve gedachtes te vervangen. G-d gelooft in ons. Hij zegt het zelf in de Torah. Door een grote zondaar Rabbijn te noemen laat Hij zien dat Hij erop vertrouwt dat ieder mens in staat is om een totaal andere weg in te slaan. 

Elke ochtend wanneer wij wakker worden, terwijl wij nog in bed zijn en nog voordat wij onze handen hebben kunnen wassen zeggen wij de volgende zin:

מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶֽיךָ מֶֽלֶךְ חַי וְקַיָּם שֶׁהֶחֱזַֽרְתָּ בִּי נִשְׁמָתִי בְּחֶמְלָה, רַבָּה אֱמוּנָתֶֽךָ

Ik bedank Jou, Koning die leeft en bestaat dat Jij mijn ziel in mij hebt doen terugkomen, groot is Jouw vertrouwen.

Elke ochtend erkennen wij dat G-d, onze Koning onze ziel teruggebracht heeft in ons lichaam. Vervolgens verklaren wij: ” …groot is Jouw vertrouwen”. Wat betekent dat? Er staat niet dat ons vertrouwen in G-d groot is maar andersom, G-d vertrouwt ons. Hij weet dat wij het kunnen en schenkt ons ook het potentieel tot verandering. Inderdaad, elke ochtend biedt nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden.
G-d heeft daar het volste vertrouwen in. Jij ook?

Shabbat Shalom!

Bracha Heintz

Gebaseerd op lessen en artikelen van Rav YY Jacobson. Laat het mij weten indien U deze artikelen niet wenst te ontvangen. Vragen en kritiek zijn ook zeer welkom!

Soekot in 5782 / 2021:

👉 Maandag 20 september
19:00 Maaltijd in de Soeka voor studenten en young professionals

👉 Zondag 26 september
11:00 Feest in de Soeka voor volwassenen en kinderen met apart programma voor de kinderen

Aanmelden is verplicht en kan hier.


Helpt u mee om de continuïteit van deze artikelen te waarborgen? Door te sponsoren word je een actieve partner en steun je ook verdere activiteiten! Doneren kan hier op chabadutrecht.nl/doneren.

Beeld: chabad.org

 

 

Bijzondere Shabbat tussen Rosh Hashana en Yom Kipoer

Bijzondere Shabbat tussen Rosh Hashana en Yom Kipoer

Vanavond begint een unieke Shabbat: de Shabbat tussen Rosh Hashana en Yom Kipoer. Deze shabbat heet Shabbat Shoewa, wat betekent Shabbat van terugkeer. Omdat het tussen Rosh Hashana en Yom Kipoer valt zijn deze dagen bij uitstek geschikt om Teshoewa te doen, oftewel tot ‘inkeer’ te komen of nog beter vertaald ‘terug te keren’.

Ook de Haftara begint met het woord ‘Shoewa’ (ga terug)

Eigenlijk is elke shabbat een moment van terugkeer.
Het woord שבת (shabbat) heeft dezelfde letters als תשב (ga terug) en deze Shabbat des te meer.

Omdat elke shabbat een gelegenheid is om het alledaagse 🪢los te laten en terug te gaan naar wat wij echt zijn, onze authenticiteit, ons licht, onze hoop en essentie.

Wie zijn wij echt❔
Wat willen wij❔
Waar gaan wij heen❔
Welk verschil maakt ons bestaan uit❔
Zijn wij een toevallige verschijning in deze wrede wereld❔
Of zijn wij een ambassadeur voor liefde, hoop en licht❔

25 uur om tot rust te komen.
Al het geluid uit 🤫.
Geen digitale prikkels.

Dit alles om het gefluister van je eigen ziel beter te kunnen horen en antwoord te kunnen geven aan je eigen vragen.

Shabbat Shoewa, ga terug naar jezelf ◀️.

Shabbat shalom!

Bracha Heintz

 

Wajeeleg | Blijf verbonden met de bron

Wajeeleg | Blijf verbonden met de bron

Op de laatste dag van zijn leven schreef Moshe een Torah-rol. Deze rol werd bewaard in de Heilige Ark in de Tempel. De precieze plek waar de rol lag vertelt ons of en hoe wij de Torah kunnen aanpassen aan de moderne wereld.

Download hier de PDF van dit artikel

We naderen het einde van de vijf boeken van de Torah en daarmee ook het einde van het leven van Moshe. Het gedeelte dat we deze week uit de Torah lezen, parashat Wajeeleg, vertelt ons wat er op de laatste dag van het leven van deze grote leraar en leider gebeurde.

Zo heeft Moshe de Torah, zoals hij die van G-d ontvangen had, opgeschreven. Je leest dit in Dewarim 31-9. Dit was de eerste Torah-rol ooit!

De eerste Torah

De Torah-rollen die we vandaag gebruiken zijn kopieën van kopieën van deze oorspronkelijke rol. Het is bijzonder dat, ondanks de verspreiding van het Joodse volk over de hele wereld, alle Torah-rollen identiek zijn gebleven. Gedurende duizenden jaren hadden Joden uit verschillende werelddelen niet of nauwelijks contact met elkaar en toch blijkt dat elke Torah-rol uit de hele wereld op elke detail identiek is. Niet alleen dat, ook de Joodse wetten – enkele verschillen in gewoontes nagelaten – worden door Joden over de hele wereld op dezelfde manier uitgevoerd.

Eenmaal voltooid gaf Moshe deze speciale rol aan de priesters. Zij waren samen met de Levieten verantwoordelijk voor onderwijs en kregen daarom de Torah-rol aangeboden.

De rest van het Joodse volk was hier niet blij mee. Zou uitsluitend de stam Levi een Torah-rol bezitten? De Torah was op de berg Sinaï aan het hele Joodse volk geschonken en niet alleen aan één stam. Iedereen zou toegang tot de Torah moeten hebben. Iedereen had het voorrecht en de plicht om te lernen.

Moshe was heel blij met deze klacht en besloot om nog twaalf Torah-rollen te schrijven, één voor elke stam. Zodoende schreef Moshe op zijn sterfdag, 7 Adar 2488, totaal dertien Torahrollen (Psikta deRav Kahana).

In of naast de Heilige Ark

 “En Moshe gebood de Levieten, dragers van de heilige ark, zeggende: neem deze Torah-rol (de 1e die Moshe had geschreven) en plaats hem aan de zijkant van de heilige ark van het verbond van G-d, jullie G-d en het zal daar zijn in jou als getuige.”
Dewarim 31-25,26

De heilige ark was een driedubbele doos gemaakt van hout en goud. Deze doos lag in de allerheiligste plek in de tabernakel en later in de Tempel in Yerushalayim. Deze ruimte was een kamer waar bijna nooit iemand kwam. De hogepriester mocht daar eenmaal per jaar op Yom Kipoer komen.

Deze Torah-rol werd om de zeven jaar door de koning gebruikt. Aan het einde van het shemita jaar – een landbouwkundig rustjaar voor de grond – vond er een bijzondere bijeenkomst plaats: in plaats van dat alleen de heren zich naar de Tempel begaven, zoals dat drie keer per jaar ter gelegenheid van de feestdagen gebeurde, was er een totale reünie van het hele joodse volk. Mannen, vrouwen, kinderen en zelfs baby’s kwamen bijeen in de Tempel.

Daar las de koning om de zeven jaar uit deze speciale Torahrol voor ‘zodat zij zullen horen en zodat zij zullen leren en ze zullen G-d, jullie G-d vrezen en ze zullen uitvoeren alle woorden in deze Torah’, Dewarim  31-12.

De vraag is waar deze rol precies bewaard werd. ‘Aan de zijkant van de heilige ark’ vertelt de Torah ons. Wat wordt daar mee bedoeld? Rabbi Meir en Rabbi Yehuda hebben hier een meningsverschil over. De Talmoed legt dit in Bawa Basra 14 uit.

Rabbi Meir was van mening dat de Torah-rol in de heilige ark aan de zijkant van de stenen tafelen geplaatst moest worden. Met andere woorden, niet tussen de stenen tafelen, maar ernaast, binnenin de doos.

Rabbi Yehuda dacht er anders over. Hij vertaalt het woord zijkant letterlijk. De Torah-rol lag volgens hem op een plank die aan de buitenkant van de doos vast zat.

Plaatsbepaling voor de Torah-rol

Drie vragen komen naar voren:

  1. Wat motiveert Rabbi Meir om te zeggen dat deze speciale Torah-rol aan de binnenkant van de heilige ark geplaatst moest worden terwijl het vers duidelijk ‘aan de zijkant’ zegt?
  2. Waarom moest deze rol zo dichtbij de ark zijn?
  3. Wat kunnen wij met deze informatie? We zijn inmiddels in de 21ste eeuw beland. Deze instructie over de plaatsing van de Torah-rol vond meer dan 300 jaar geleden plaats. Hoe relevant is het voor mijn leven om te weten of de Torah-rol aan de binnenkant of aan de buitenkant van de heilige ark geplaatst werd?

De Tempel is inmiddels tweemaal verwoest, éénmaal door de Babyloniërs en de tweede keer door de Romeinen. Dat laatste vond ook al 2000 jaar geleden plaats. En elk jaar weer, lezen wij uit de Torah waar deze rol geplaatst werd. Welke les schuilt hierachter?

In de heilige ark lagen de stenen tafels waar de tien geboden in gegraveerd waren. Deze geboden, geschreven met 620 letters, vertegenwoordigen de hele Torah. Er zijn 613 geboden en verboden die in de Torah staan en 7 geboden die onze geleerden hebben ingesteld, samen is dat 620.

Elke wet, elk idee, elke geschiedenis, elke regel en elk verhaal uit de Torah ligt in geconcentreerde vorm in die tien geboden. De Torah is eigenlijk een uitleg en uitbreiding van deze tien hoofdprincipes. De stenen tafelen zijn de bron en tevens de geconcentreerde vorm van de Torah.

Utrecht of Cuijk

Het meningsverschil tussen Rabbi Meir en Rabbi Yehuda gaat eigenlijk over de band tussen de tien geboden en de uitleg ervan in de Torah. Moet de Torah bij de bron blijven, binnen de heilige ark zoals Rabbi Meir stelt of moet de Torah zoals Rabbi Yehuda verklaart naar buiten toe treden?

Moet alles in de doos blijven in zijn oorspronkelijke vorm of mogen we voorzichtig naar buiten toe treden? Blijft de Torah in Yerushalayim en Bnei Brak of mag deze Torah zich ook in Utrecht of Cuijk manifesteren en zo ja op welke manier?

Hoe geven we oude tradities door aan een 21e eeuwse smartphoneverslaafde? Hoe vertellen we ‘In het begin schiep G-d de hemel en de aarde’ aan een scholier die niet beter weet dan dat wij vroeger apen waren?

Laten we de Torah in een dichte doos of laten wij G-ds wijsheid aan iedereen zien? Blijven wij naar een oud stuk perkament kijken waar letters met een pluim op geschreven staan of gaan wij internet gebruiken om leuke Torah-filmpjes aan onze kinderen te tonen? Laten we het Jodendom in zijn oorspronkelijke vorm of treden wij uit de doos.

Buiten de ark, maar nauw verbonden

Rabbi Meir was een grote geleerde. Toch wordt de wet niet door zijn mening bepaald. Hij was te heilig, te hoog om door zijn collega’s gevat te worden. Hij vond dat de Torah in de ark moest blijven. Zo was hij zelf ook. Geen aanpassingen en modernisering.

De naam Meir betekent licht geven. Deze grote geleerde gaf zoveel licht dat zijn leerlingen hem niet konden vatten. Ze werden verblind, waardoor uiteindelijk al het licht verloren ging.

Rabbi Yehuda daarentegen ging wat meer met zijn tijd mee. Van hem mocht de Torah uit de doos. Maar let op! De rol werd geplaatst op een plank die vastzat aan de heilige ark.  Met andere woorden: de link met de stenen tafelen moest behouden worden. Het plankje zat vast.

Dit betekent dat je nooit en te nimmer de Torah mag aanpassen, veranderen, verminderen of toevoegen. De Torah is de wijsheid van G-d en is daarom onveranderbaar. G-d is eeuwig en Zijn wijsheid, die Hij in de Torah gestopt heeft, ook.

Wél ga je de Torah vertalen, uitleggen, verspreiden en alle moderne middelen gebruiken om de Torah duidelijker en meer verstaanbaar te maken voor de moderne mens. Buiten de ark, maar wel nauw ermee verbonden.

De naam Yehuda betekent dankbaarheid en overgave. Rabbi Yehuda was van mening dat de leraar zijn hoge licht moet verlaten om zichzelf verstaanbaar te maken voor zijn studenten. Doceren is doseren. Hij moet zich overgeven aan zijn leerling en zijn hoge niveau gedeeltelijk verlaten. Zolang de plank nog maar verbonden is.

In beweging

Zo is ook de naam van onze parasha Wajeeleg. En hij ging….

De Torah is in beweging. Enerzijds heeft de wijsheid van G-d een onveranderbaar aspect. Dat zijn de gegraveerde letters die je nooit en te nimmer los kunt koppelen van de steen. Anderzijds staat de Torah boven de tijd en beweegt mee zonder dat het verandert. De externe aspecten en de terminologie passen zich aan. De kern blijft echter zuiver, puur, G-ddelijk en onveranderlijk.

Hier is het belangrijk om te kunnen nuanceren. Zijn wij in staat om de Torah te vertalen naar termen en woorden die de moderne mens aanspreken of gaan we de Torah aanpassen aan de gemakken van de 21ste eeuw? In het eerste geval blijven wij trouw aan de Torah en blijft het Jodendom onaangetast. in het tweede geval hebben wij water bij de wijn gedaan. de oorspronkelijke bedoeling zijn we kwijt, de authenticiteit is verloren.

Leg je de Shabbat-rust uit in termen die een moderne persoon raken of vertel je hem dat hij Shabbat kan vieren zonder zich aan de regels te houden, zodat hij op een comfortabele manier zijn dagelijkse routine en gewoontes niet hoeft te verstoren?

Er bestaan allerlei stromingen die zich Joods noemen, maar die de Torah losgekoppeld hebben van zijn oorspronkelijke staat. Op het moment dat je de Torah van het plankje afhaalt en de authenticiteit van het Jodendom aantast mag je dat geen Jodendom meer noemen. Daarmee verleid en bedrieg je jezelf en anderen. Je biedt ze iets aan dat je Joods noemt, maar je hebt het verwaterd en daarmee het G-ddelijke en volmaakte aspect weggehaald.

En toch blijven wij in beweging totdat Mashiach komt. En wie zal zijn komst aankondigen? Het is Elijahoe de profeet. Waarom hij en niet bijvoorbeeld Moshe Rabeenoe? Omdat Moshe al 3000 jaar in Gan Eden zit terwijl Elijahoe Hanawie nog steeds op aarde aanwezig is. Hij bezoekt elke brit mila (besnijdenis) en eert jaarlijks onze Sederavond door zijn komst. Hij weet wat zich afspeelt in deze wereld. Hij gaat met z’n tijd mee. De Torah zelf gebiedt ons om de geleerden van onze generatie te gehoorzamen. Ja, we bewegen mee. We treden naar buiten toe. We kijken om ons heen en vragen ons af hoe wij de meest moderne middelen kunnen benutten om Hashem nog beter te dienen en om de Torah nog beter te begrijpen.

‘Blijf bij de bron’ is de les van het plankje. De Torah wordt vertaald en uitgelegd in een taal die de mensen aanspreekt, maar het blijft een authentieke weergave in een modern jasje; aangekleed maar niet aangepast. Deze nuance is soms moeilijk te bepalen. Wees in ieder geval eerlijk. Elk pad dat afdwaalt van het authentieke Jodendom is in wezen een leugen en mag geen Jodendom meer genoemd worden. En wie wil daar nou zijn tijd aan verdoen?

Gemar chatima tova!

Mogen jullie verzegeld worden voor een goed en zoet jaar! Amen!

Bracha Heintz

Gebaseerd op lessen en artikelen van Rav YY Jacobson.
Laat het mij weten indien U deze artikelen niet wenst te ontvangen. Vragen en kritiek zijn ook zeer welkom!

Agenda:

Yom Kipoer:
Dinsdag 15 september
17:00 uur maaltijd
Aansluitend Kol Nidrei dienst met uitleg

Woensdag 16  september
10 uur aanvang van de dienst
19:30 uur Middag gebed en Neïla met uitleg
21 uur Maaltijd

Aanmelden aub


Helpt u mee om de continuïteit van deze artikelen te waarborgen? Door te sponsoren word je een actieve partner en steun je ook verdere activiteiten! Doneren kan hier op chabadutrecht.nl/doneren.

Beeld: chabad.org

 

­

 

 

 

 

 

 

 

 

Even voorstellen

Samen al meer dan 30 jaar in Utrecht aan het werk: rabbijn & rebbeztin Heintz! Lees meer..

🌿 Soekot in Utrecht

Vrienden Joods Utrecht

Ook Hebreeuws leren?

Poerim 2019 Utrecht 🤹‍♂